Ta wielka sowa (nieco tylko mniejsza od puchacza) jest również jednym z najrzadszych gatunków lęgowych ptaków w Polsce (od kilku do kilkunastu par).
Duży ciemnoszary ptak; wierzch ciemny, odcinający się od jasnego brzucha i
piersi; w sylwetce siedzącego ptaka charakterystyczna jest wyraźna głowa ze
szlarami z koncentrycznymi prążkami; ma małe, jasne oczy.
Zasiedla lasy iglaste, rzadziej mieszane północnej Europy, Ameryki Pd. i Azji, aż
po górną granicę tundry, w Polsce występuje tylko na Lubelszczyźnie.
Zaskakujące jest to, iż pierwsze odkrycie lęgów tej sowy miało miejsce przed
kilku laty (2010).
Poluje głównie na gryzonie i ssaki owadożerne, sporadycznie na ptaki i płazy.
Jest w stanie namierzyć i upolować ofiarę pod półmetrową warstwą śniegu.
