Występuje w północnej Europie i Azji, na obszarze Karpat i lokalnie na Półwyspie
Bałkańskim.
W Polsce najliczniejszy w Karpatach i na Pogórzu Karpackim, tu lokalnie liczny
(nawet liczniejszy niż puszczyk).
Nielicznie spotykany w północno-wschodniej Polsce.
Związany ze starymi żyznymi lasami liściastymi i mieszanymi, choć zdarzają się
lęgi w silnie przekształconych lasach gospodarczych, a nawet w parkach miej
skich (obserwacja z parku miejskiego w Przemyślu).
Pokarmowy oportunista – poluje na gryzonie, ssaki owadożerne, nietoperze, pta
ki, owady, płazy i gady.
Bardzo agresywny, tępi mniejsze gatunki sów, często w trakcie badań tereno
wych podczas wabienia puszczyka zwyczajnego podlatuje do obserwatorów, li
cząc na upolowanie odzywającego się konkurenta.
Gnieździ się w
obszernych dziuplach,
niszach w pniach,
złomach
i starych gniazdach
ptaków drapieżnych.
Prowadzi osiadły tryb
życia, para już jesienią
rozpoczyna poszukiwanie
kryjówki optymalnej dla
lęgów i zazdrośnie strzeże
rewiru przed pobratymcami.
Zimą często widywany przy
drogach, gdzie poluje na
przebiegające gryzonie.
Największe zagrożenie dla tych
sów to ubożenie lasów i zanik
starych drzewostanów
